Verslaafd aan stress en een druk leven

Verslaafd aan stress. Herken de signalen

Hoe doe je dat toch allemaal?

Mijn vriendin Jane kijkt me vragend aan. Je hebt een eigen bedrijf met klanten, je hebt drie kinderen, een veeleisende baan als Financial Directeur, je hebt nog tijd om te studeren voor een master titel en je bent bezig om een tweede bedrijf op te zetten. Waar haal jij die tijd en energie vandaan?

Ik haal mijn schouders op. Gewoon doorgaan én vooral doen. Binnenkort heb ik vakantie en dan kan ik weer relaxen. Ik stelde hele hoge eisen aan mezelf en dacht dat mijn vermoeidheid simpelweg een bijwerking was van mijn drukke leven waarbij ik constant blootgesteld was aan stress, deadlines en een overvloed aan prikkels. Het leek wel alsof ik verslaafd was aan de druk. Wanneer ik het gevoel had ik dit niets te doen had, voelde ik de paniek opkomen en bedacht ik weer een nieuw project.

Altijd maar de lat hoger leggen en die extra stap zetten om succesvol te zijn. Bij de eerste signalen van vermoeidheid zette ik mijn schouders eronder en ging ik nog iets harder werken. Totdat mijn batterij helemaal leeg getrokken was en mijn lichaam aan de noodrem trok.

Geleerd van mijn fouten

Ik heb op de harde manier van mijn fouten geleerd.

Om mij heen zie ik nog zoveel mensen die de signalen van vermoeidheid negeren en door blijven gaan alsof het normaal is dat je moe bent. Vermoeidheid is geen normale toestand waar je maar mee moet leren leven!. Het is een teken dat je lichaam én geest rust en herstel nodig hebben. Negeren van deze signalen kan ernstige gevolgen hebben voor je fysieke, mentale en emotionele gezondheid.

We ervaren, meer dan ooit tevoren, stress en prestatiedruk door de technische ontwikkelingen, sociale mede en streaming-abonnementen. En wie het niet druk heeft met werk? Die dóet druk, om niet als lui aangemerkte te worden. Het lijkt erop alsof we verslaafd zijn geworden aan de stress en niet eens meer in staat zijn om even helemaal niets te doen – echt helemaal niets.

Altijd maar bezig zijn

In het verleden was ik altijd wel met iets bezig. Ik zorgde dat ik altijd een overvolle TO-DO lijst had. Met allemaal dingen voor later, als ik tijd heb dan ….. Het gaf me een gerust gevoel, dan hoefde ik me niet te vervelen. De angst om ineens niets meer te doen te hebben. Een nachtmerrie. Nu weet ik beter. Gewoon genieten van momenten dat je even helemaal niets hoeft te doen. Even tijd voor jezelf en voor je lichaam. 

Door gedurende de dag herstelmomenten (ME-time noem ik het) in te passen in mijn agenda, heb ik veel meer energie, doe ik veel meer en ben ik ook veel prettiger in de omgang. Geen irritaties meer of discussies. Gewoon genieten en rust.

Dat wens ik iedereen toe.

Verslaafd aan stress