Mijn verhaal

In 2004 kreeg ik een burn-out en in 2021 Long Covid. In beide situaties leverde dat langdurige vermoeidheidsklachten op. Ik ben erg prestatiegericht en heb tegelijkertijd een enorm faalangst. Ik had vaak het gevoel dat ik tekortschoot. Aan de buitenwereld toonde ik mezelf met een masker van een sterke, gedreven en energieke vrouw, altijd bereid om iemand te helpen, behalve mezelf. In 2004 stortte ik in. Het masker viel. En in 2021 moest ik, door Long Covid, opnieuw uitzoeken hoe nu verder te gaan.

Vlak voor de Kerstmis van 2003 had ik mijn opleiding tot registeraccountant afgerond en startte al tijdens die opleiding met een eigen accountantskantoor. Ik was daar behoorlijk succesvol mee. Sinds 2000 liep mijn bedrijf als een trein. Elk gesprek dat ik met een ondernemer had, leverde een nieuwe klant op. Mijn omzet verdrievoudigde in een half jaar. Daarnaast was ik moeder van 2 opgroeiende kinderen. Het geluk lachte me toe… Zou je denken

Mijn burn-out

Toch was ik, ondanks al deze mijlpalen, meteen al zeer ongelukkig. Talloze slapeloze nachten vulden zich met gepieker en angstaanvallen overvielen me op de gekste momenten. Ik was het even helemaal kwijt en kwam al snel volledig tot stilstand. Van mijn leven en mijn bedrijf was binnen no-­time niets meer over. Alles stortte in, net als een Jenga­toren.

De diagnose? Een burn­out. Fysiek en mentaal volledig uitgeput! Alle stress die zich jarenlang had opgebouwd, kwam er ineens uit. Ik kon niet meer.

Met coaching en hulp ben ik van deze burn­out hersteld. Ik verkocht mijn bedrijf, wat er nog van over was, en ging ik op zoek naar mezelf. Wie ben ik? En waarom kreeg juist ik een burn­out? Ik begreep het niet. Hoe kun je vanuit zo’n succesvolle, productieve en enthousiaste periode binnen enkele weken op de bodem van een put belanden? Een coachingstraject gaf me alsnog inzicht in het hoe en waarom. Ik leerde de regie over mijn leven en gezondheid te nemen

Caroline Harmsen
Long Covid

Tot ik in 2021 besmet werd met Covid­19. Het gevecht begon voor mij net voor mijn 58e verjaardag op een vrijdagavond. Ik voelde me niet lekker: griepverschijnselen, koorts, hoesten, keel­pijn…. Ik maakte direct een afspraak bij de GGD voor een Coronatest. En ik kon gelukkig op zaterdagochtend terecht. Tot mijn verbazing was de uitslag negatief. Volgens de test had ik (nog) geen Corona. Daar zat ik dan, op de bank met een deken, warme citroenthee en paracetamol, en keek gezellig televisie met mijn man en zoon. Gedurende de avond kreeg ik het benauwd en voelde me steeds zieker worden. De koorts nam toe tot bijna 40 graden. De paracetamol leek steeds korter de koorts te verlagen.

Maandag liet ik een nieuwe test doen. Deze test was positief. Ik had Corona. Omdat de benauwdheid steeds erger werd, belde ik direct de huisarts. Al snel kwam hij, volledig ingepakt in beschermende kleding. Het zuurstofgehalte in mijn bloed was gelukkig voldoende zodat ik niet naar het ziekenhuis hoefde. Zijn advies? Ik moest rust houden, in quarantaine gaan en paraceta­mol blijven slikken. Tot mijn opluchting waren mijn man en zoon niet ziek geworden en zij testen allebei negatief.

De daaropvolgende weken bleef de koorts boven de 39,5 graden. Mijn man, die verbannen was naar de huiskamer, bracht mijn eten en drinken tot de slaapkamerdeur. Ik sliep veel en als ik wakker was, keek ik naar natuurfilms. Bij andere films dwaalden mijn gedachten al gauw af. Ik rilde van de koorts en durfde nauwelijks te hoesten omdat ik het dan heel erg benauwd kreeg. Na ruim 3 weken leek de koorts lang­zaam af te nemen en begon ik me iets beter te voelen. Ik was nog wel doodmoe. Mijn lichaam had al die tijd gestreden tegen hoge koorts, benauwdheid en de infectie zelf.

Grenzen stellen

De eerste twee weken deed ik het vervolgens rustig aan. Geen computer, geen mail. Daarna zat ik alweer achter mijn computer. Mijn concentratievermogen was belabberd en ook mijn geheugen liet mij steeds in de steek. Na een maand kreeg ik in de gaten dat ik te snel weer allerlei bezigheden had opgepakt. Ik wilde zo graag doorgaan met mijn gewone leven! En dat ging niet. Als we mensen op bezoek hadden, dan was ik de volgende dag helemaal op. Zo begon een lange weg naar herstel: met fysiotherapie, logopedie en uiteindelijk ook ergotherapie. Ondanks alle coaching moest ik accepteren dat ik niet van de ene op de andere dag zou herstellen. Ik ontdekte al gauw dat ik vaak te veel deed en onbewust toch over mijn grenzen heen ging. En prikkels van buitenaf kostten me ook veel energie. Jammer genoeg merkte ik dat meestal pas de volgende dag. Dan was het kwaad al geschied. Mentaal vond ik dit heel moeilijk te accepteren. Ik kreeg last van angstgevoelens en ‘wat­….als’­ gedachten. Wanneer de besmettingscijfers toenamen of een nieuwe coronavariant zijn intrede deed, durfde ik niet meer naar buiten.

Mijn herstel

Ik merkte dat mijn lichaam niet meer reageerde zoals ik gewend was en merkte hoe onnatuurlijk mijn manier van leven was geworden. Hoeveel dingen ik voor vanzelfsprekend heb aangenomen die dat misschien helemaal niet zijn. Opeens lukte het me ook niet meer om daarmee door te gaan. Daarvoor was ik veel te moe…

Gaandeweg begon ik niet alleen op te schrijven hoe ik me voelde, maar richtte me daarbij bewust ook op alles wat wél goed was gegaan. Dit heeft mij enorm geholpen.  Inmiddels ben ik helemaal hersteld. De innerlijke kracht die ik heb ervaren tijdens het schrijven heeft me veel energie, plezier en vervulling gegeven. Zo kwam ik op het idee van deze herstelplanner. 

Herstelplanner

Net als zoveel mensen probeerde ik voor de buitenwereld een perfecte plaatje te creëren, maar ruilde ongemerkt mijn gezondheid in om aan verwachtingen van anderen te voldoen. Ik werkte mezelf uit de naad om meer geld te verdienen of een hogere status te verkrijgen. En sloot daarbij een veel te dure lening af bij de levensbank en dacht onvoldoende na over de gevolgen: rente en aflossing die op het verkeerde moment weer betaald moeten worden. Tot mijn lichaam steeds luider ging protesteren. 

Deze herstelplanner heeft mij geholpen om het roer om te gooien. Ik hoop dat mijn aanpak jou ook gaat helpen. De planner richt zich op jouw herstel. Je loopt daarbij wel een risico: de kans is groot dat jij straks liever niet meer ‘de oude’ wilt worden, al is dat nu je grootste verlangen. Met een beetje geluk ervaar je in de komende dertien weken dat je – met kleine, geleidelijke aanpassingen – een veel prettiger leven kunt leiden dan je tot nu toe gewend was!

Lees hier meer informatie over de herstelplanner! Jouw route naar herstel van vermoeidheid. 13 weken doelgericht werken aan je gezondheid.

Mijn coaching ervaring

Tegenwoordig werk ik als herstelcoach. Na mijn burn-out ging ik diverse opleidingen volgen om anderen  professioneel te kunnen begeleiden – zoals NLP, Body and Mind en Vitality – bij BerkelyX (University of California). Bij de American Union of NLP sta ik sindsdien als Certified Master Life Coach ingeschreven. Helaas worden deze diploma’s in Nederland niet officieel erkend, maar dat heeft gelukkig nooit een belemmering gevormd om daarmee in het bedrijfsleven aan de slag te gaan. Zo werkte ik, onder leiding van Koen Gonissen en Alain Goudsmet, een half jaar mee met het Achmea Vitaliteitsprogramma om ondernemers die door een burn-out uitgevallen waren te helpen bij hun herstel.
Als verandermanager volgde ik trainingen bij Harvard Business School  om mensen te begeleiden bij ingrijpende wijzigingen in hun leven: hoe werkt je brein, wat zijn stressfactoren, hoe stel je mensen bij moeilijke gesprekken gerust enz. Dankzij mijn master in Management Cultuur en Verandering leerde ik welke psychologische factoren een rol spelen als je situatie, werk en/of gewoontes wijzigen – en hoe je deze factoren positief kunt beïnvloeden. Bij Deloitte heb ik vervolgens twee jaar lang High Potentials begeleid die in het traject zaten om vennoot te worden.

Deze kennis en ervaring waren onmisbaar tijdens het bedenken en schrijven van de herstelplanner. Ontdekken hoeveel invloed ik daarmee kon uitoefenen op mijn eigen herstel heeft mij veel innerlijke kracht, energie, plezier en vervulling gegeven. Ik hoop dat mijn aanpak voor jou eveneens een groot verschil mag maken! Uiteraard zijn de informatie en tips in deze planner niet bedoeld om reguliere hulp te vervangen. Maar wat zou het mooi zijn als de planner je net dat duwtje (en houvast) geeft dat je nu nodig hebt om de komende dertien weken aan jouw eigen herstel te gaan werken. Want doe je niets, dan weet je de uitkomst eigenlijk al: dan wordt jouw situatie alleen maar slechter. En je verdient iets beters…